Artykuły

Od przeciętności do wyjątkowości

-Mamo, jak urosnę, to chcę być piosenkarką.
-A ja strażakiem i będę gasić wielkie pożary.
-A ja będę sławny i  bogaty… - często tak mówimy.

 Jako dzieci mamy ogromne marzenia, plany, nic nie jest w stanie nas powstrzymać. Niestety życie toczy się inaczej i ta, która miała być sławną na cały świat, nie ma już takich aspiracji. Chce mieć po prostu pracę, by móc opłacić rachunki, a podróże na drugi koniec świata zastąpione zostają wyjazdami nad morze w kolejne, niezbyt ciepłe lato. Dzień staje się podobny do dnia, a my zaczynamy się godzić na to wszystko, bo nie czujemy się zbyt szczególni, by robić wielkie rzeczy. Zaczynamy akceptować życie przeciętne, bez specjalnych uniesień. Tylko kiedy czasem ktoś zapyta, co byśmy zrobili, gdybyśmy wygrali wielkie pieniądze, to świecą nam się oczy i puszczamy wodze fantazji. Albo jak usłyszelibyśmy, że pozostał nam miesiąc życia, to rzucilibyśmy pracę i zaczęlibyśmy realizować wszystkie niespełnione marzenia…

No właśnie… przeciętność. Wdarła się w nasze życie i trzyma nas na uwięzi, jakby miała siłę, by zlikwidować nasze pragnienia i pasje. Słyszałam niedawno okrzyki ludzi na I Forum Charyzmatycznym w Koszalinie: „Nie jestem sierotą, jestem dzieckiem Boga!”Roztańczony i rozśpiewany tłum ogłaszał to światu. Atmosfera przesiąknięta była siłą i mocą! I przekonaniem tych, którzy to wykrzykiwali, że mogą wszystko w Tym, który ich umacnia. Mając Boga jako ukochanego Ojca, nie ma dla nich rzeczy niemożliwych.Ale ilu z nich już w poniedziałek wróciło do starego życia i tylko z uśmiechem zaczęło wspominać ten cudowny weekend, nie zmieniając nic… Po jakimś czasie przestaną się nawet uśmiechać, bo codzienność tak ich pochłonie, że po tamtym doświadczeniu pozostanie tylko wspomnienie. Aż do kolejnych rekolekcji, uniesienia, radości… Czy tak powinno to wyglądać?

Moja mała 4-letnia siostrzenica wie, że jest wyjątkowa i jest kimś specjalnym. Kiedy brat pyta ją, dlaczego ma się z nią bawić, odpowiada mu, że jest śliczna i sympatyczna, i naprawdę dobrze jest być jej przyjacielem. Zna swoją wartość. Modlę się o to, by pozostała w niej ta pewność, że nie jest jedną z tysiąca, ale jest ważna i nikt nie jest wstanie jej zastąpić.                                

Co oznacza słowo wyjątkowy? Bez porównania, bezprzykładny, bezprecedensowy, jedyny, niecodzienny, niesłychany, niespotykany, niezrównany… inny. No właśnie. Przecież każdy z nas jest unikatowy, nie ma drugiej takiej samej osoby! Wszyscy posiadamy swoje jedyne i niepowtarzalne talenty, charyzmaty, które czekają tylko na ich rozwijanie.  Pytanie, czemu tak się nie czujemy? Dlaczego nie przekłada to się na naszą codzienność? I tak naprawdę, czemu nie szukamy tej wyjątkowości wokół nas, spoglądając na każdy dzień jak na dar, który daje nowe możliwości i szansę na zrobienie czegoś specjalnego. Nawet, jeśli dla innych mogłoby się to wydawać prozaiczne. Może całe życie marzysz o nauce gry na gitarze, napisaniu książki czy nauce języka obcego? Czemu wciąż to odkładasz? Dlaczego nie zaczniesz realizować pragnień swojego serca?

Liderka mojej wspólnoty często mówi, że jeśli nie będziemy mieć pomysłu na swoje życie, to inni za nas zdecydują. I tak przeminą kolejne dni i lata naszego ziemskiego bytowania. Wyjątkowość nie polega na założeniu rąk w oczekiwaniu na cud, nie polega na bierności. Jest ona ciężką pracą, wysiłkiem i nieustanną walką o własne marzenia. Ciągłym odkrywaniem swoich talentów. Osobiście mam okazję widzieć, jak bliscy mi ludzie budzą się ze snu i zaczynają dostrzegać swoje możliwości. Zaczynają żyć… Ja sama uczę się walki z tym, co przeciętne, buntuje się na to, co szare i nudne. Kiedy pytałam się Boga, co mam robić w swoim życiu, w którą stronę mam iść, to nie podał mi żadnej recepty. Tego dnia powiedział do mnie słowami z Księgi Przysłów 9, 6: „Porzućcie brak doświadczenia, abyście żyć mogli. Wejdźcie na drogę umiejętności”.

Wiedziałam już, że to ja mam mieć wizję swojego życia, a On, Dobry Ojciec, będzie mi błogosławił i dawał siłę. To ja muszę wyjść z jakąś inicjatywą, zapragnąć zmieniać to, co nie pozwala mi być szczęśliwą w pełni. Bóg nam podpowiada, daje natchnienia, wystarczy tylko chcieć nauczyć się Go słuchać. Należy także pamiętać, że nie wszystko od razu się uda. Niejednokrotnie pojawi się wrażenie, że to ponad nasze możliwości, że może lepiej zrezygnować. Na wszystko jednak potrzeba czasu i pracy. Wtedy też tak naprawdę widać, jak bardzo nam zależy i ile potrafimy poświęcić, by osiągnąć cel. Jak bardzo mamy dość bycia przeciętnym?
Nick Vujcik, człowiek, który cierpi na rzadką chorobę, znaną jako tetra – amelia, czyli całkowity brak kończyn, jeżdżąc po świecie i motywując ludzi do działania, często mówi w swoich przemówieniach o małych krokach. O tym, że każdego dnia wystarczy zrobić chociaż jeden. A kiedy dopada nas zwątpienie, to po prostu odwrócić się od niego i wystawić mu język. I nie poddawać się.
Dlatego Drogi Czytelniku/ Czytelniczko zachęcam cię do podjęcia pojedynku. Walki z tym, co nas przytłacza, przerasta, co powoduje, że nie mamy siły ani ochoty trwać przy swoich marzeniach. Odkopmy nasze dziecięce pragnienia i zacznijmy zmieniać otaczający nas świat, i nieść nadzieję tym, którzy jeszcze tkwią w letargu. Szukajmy swoich pasji, czegoś, co do naszego dnia dodaje blasku. Cieszmy się z rzeczy małych, ale zdecydowanie nieprzeciętnych i zapraszajmy do tego wszystkiego Boga, wielbiąc Go niezależnie od tego, jak owocnie zakończymy swój dzień. Bo On w swój przedziwny sposób pomoże nam wytrwać w naszych postanowieniach.

Ewelina Biedrzycka

artykuł pochodzi z Magazynu Chrześcijańskiego Hbr 4,12

Czytany 3399 razy Ostatnio zmieniany środa, 09 grudzień 2015 11:55
Etykiety
Share this article

About author

Ewelina Biedrzycka

Najnowsze od Ewelina Biedrzycka

Zaloguj się, by skomentować

STREFA WIDZA

  • VOD - oglądaj
  • Jezus na Stadionie 2015 PROMO
  • Jezus na Stadionie 2015 RETRANSMISJA
  • Kazania, konferencje, nauczania
  Niedziela Uwielbienia, luty 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, luty 2017, Katedra
  Niedziela Uwielbienia, luty 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, luty 2017, Katedra
  Niedziela Uwielbienia, styczeń 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, styczeń 2017,
  Niedziela Uwielbienia, styczeń 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, styczeń 2017,
  Niedziela Uwielbienia, grudzień 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, grudzień 2016,
  Niedziela Uwielbienia, listopad 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, listopad 2016,
  Niedziela Uwielbienia 13 listopada 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 13 listopada
  Niedziela Uwielbienia 9 października 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 9
  Niedziela Uwielbienia 9 października 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 9
  Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra
  Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra
  Wieczór Chwały 17 kwietnia 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 17 kwietnia 2016, Katedra
  • 1
  • 2
  • 3
Top