Artykuły

Nieprawdopodobne #2 - (Nie) codziennik

"... jeśli mam mieć serce pełne wdzięczności a nie narzekania, to, czym będę żyć?"
Wypełnić swe usta uwielbieniem oznacza podjąć decyzję, że w pełni świadomie przechodzimy na jasną stronę ...

Każdego dnia „coś” się dzieje, jak nie w moim życiu, to w życiu innych, których znam bezpośrednio, czy pośrednio. Narodziny, codzienność, dzieciństwo, młodość, życie dorosłe, starość, umieranie. Codziennie. To, co się dzieje w nas, wokół nas wzrusza bardziej lub mniej. Codzienność. Często „łapię się” na tym, że żyję przeszłością, (na którą nie mam wpływu) lub przyszłością, której i tak nie mogę przewidzieć. Ale nie żyję tym momentem TERAZ. A przecież TEN rok, TEN miesiąc, TEN dzień, TA godzina, TA minuta, TA chwila już się nigdy NIE powtórzy. A więc jak nauczyć się żyć tym TERAZ? Zauważyłam, że dla wielu z nas to TERAZ jest bardzo uciążliwe. Przeszłość nawet, gdy była trudna, wydaje nam się o wiele łatwiejsza niż to TERAZ, TU, W TYM momencie. Przyszłość jest powiewem optymizmu, że może „coś” się zmieni, będzie lepiej. Bo TERAZ jest najgorzej, najtrudniej, nigdy tak nie było. Może w tej chwili nie widzisz swojego TERAZ w ciemnych barwach, ale wielu ludzi, z którymi się spotykam przeżywa rozpaczliwie czas obecny kompletnie go nie akceptując. Właściwie może nie o samą bezduszną akceptację chodzi, ale o WDZIĘCZNOŚĆ. Wdzięczność Bogu, ludziom. Tak po prostu. Ale niestety tak często jest, że dostrzegamy w naszym życiu więcej braków niż pełni. Czasami jednym tchem umiemy wyliczyć, czego „NIE” mamy, niż to, co nas cieszy. Jeden ksiądz dzielił się swoim doświadczeniem kolędy, że na kilkanaście rodzin, które go przyjęły tylko jedna nie narzekała i mówiła o BOGU. We wszystkich innych domach mówiono jedynie o chorobach, wszelkich dolegliwościach, problemach, narzekaniu na rząd, Kościół, na sąsiada itd. Jeden dom, w którym ludzie praktykowali wdzięczność i pełnie tego, co mają. Na dodatek w tym domu wcale się nie przelewało bogactwem, ani zdrowiem, ani brakiem problemów. Więc, o co nam tak prawdziwie chodzi z tym niezadowoleniem? Czy można z tym coś zrobić? Jakoś to zmienić? Jasne, że można.


Krótki przepis na zadowolenie

Są takie słowa w psalmie 71, 8 „NIECHAJ UWIELBIENIE WYPEŁNI ME USTA”. Hmm…Jedna pani słysząc moje nauczanie na ten temat zapytała zatroskana: jeśli mam mieć serce pełne wdzięczności a nie narzekania, to, czym będę żyć? Wypełnić swe usta uwielbieniem oznacza podjąć decyzję, że w pełni świadomie przechodzimy na jasną stronę mocy Boga. Małe świadectwo. Odkąd pamiętam byłam taką jęczyduszą. Już nie musiałam nawet ust otwierać, mina ukazywała wszelkie niezadowolenie, wszystkim. Czasami nawet zapominałam o tym, jaki jest powód mojego niezadowolenia. Stale było „coś” nie tak, nie w tą stronę, za wcześnie, za późno. Ale Słowo Boga, które czytam i rozważam niemal codziennie nie pozostawało we mnie bez owocu. Zaczęłam drążyć temat mojego niezadowolenia i okazało się, że wdzięczności musze się nauczyć. Ten duchowy mięsień jest we mnie pokurczony. Aha, czyli trzeba zacząć ćwiczenia:

  1. Najpierw motywacja. Nieustanne narzekanie doprowadzało mnie do smutku, złości, frustracji, pretensji, wrzodów żołądka. Wynik: źle bardzo. Od kogo zależy zmiana? Od czynników zewnętrznych? NIE! Ode mnie! Ważne, by zaprosić Jezusa do tej przemiany i pozwolić, by On swoją mocą działał.
  2. Zmiana nawyków. Rzeczywistość, która mnie otacza jest darem Boga. A więc zamiast narzekać (nawyk zły) zacznij dziękować (nawyk dobry, wspaniały, rewelacyjny). Oczywiście emocje podpowiadały często coś innego. To jak w księdze Tobiasza, gdy przyszedł do niego anioł i powiedział: Raduj się! A Tobiasz mu odpowiedział:, Z czego mam się radować! Nie mam powodu. Anioł nie dał za wygraną i powiedział (parafrazując) dziś jeszcze może nie masz powodu, ale raduj się, bo Bóg chce przemienić twoją rzeczywistość. 
  3. Zmiana otoczenia. Byłam kiedyś na jednym spotkaniu organizującym wydarzenie, gdzie w przeciągu pół godziny dowiedziałam się, że NIC nie można zrobić, bo na pewno NIC się nie uda, nawet nie ma, co próbować. Wyszłam zdołowana, przygnębiona i zła na cały świat. Pół godziny później miałam spotkanie ze „swoją” ekipą i organizując różne spotkania towarzyszył nam duch radości, nawet wtedy, gdy występowały trudności. Trudność to nie powód do rezygnacji, ale zadanie do rozpracowania. Z kim przystajesz, takim się stajesz…

Nowy rok, nowy miesiąc, dzień. Nowe możliwości, nowe zadania, a gdyby tak podjąć decyzję, że tym razem będzie inaczej?

Magdalena Plucner

Czytany 2163 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 08 grudzień 2015 14:13
Share this article

About author

Magdalena Plucner
Zaloguj się, by skomentować

STREFA WIDZA

  • VOD - oglądaj
  • Jezus na Stadionie 2015 PROMO
  • Jezus na Stadionie 2015 RETRANSMISJA
  • Kazania, konferencje, nauczania
  Niedziela Uwielbienia, luty 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, luty 2017, Katedra
  Niedziela Uwielbienia, luty 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, luty 2017, Katedra
  Niedziela Uwielbienia, styczeń 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, styczeń 2017,
  Niedziela Uwielbienia, grudzień 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, grudzień 2016,
  Niedziela Uwielbienia, styczeń 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, styczeń 2017,
  Niedziela Uwielbienia, listopad 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, listopad 2016,
  Niedziela Uwielbienia 13 listopada 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 13 listopada
  Niedziela Uwielbienia 9 października 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 9
  Niedziela Uwielbienia 9 października 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 9
  Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra
  Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra
  Wieczór Chwały 17 kwietnia 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 17 kwietnia 2016, Katedra
  • 1
  • 2
  • 3
Top