Świadectwa

Moja modlitwa jest inna, taka z głębi duszy, pełna uwielbienia

Podczas konferencji o. Bashobora powiedział, że jest dziecko, które ma problem z poruszaniem się i z nogami, i że przychodzi do niego Jezus i od tej pory jego nogi się wzmocnią. Pomyślałam wtedy o naszym synku, ale nie sądziłam, że może chodzić na pewno o niego...

Chciałabym się podzielić moimi doświadczeniami ze spotkania na stadionie. Przybyłam tam z mężem i córką – pełna nadziei na wysłuchanie naszych próśb. Intencji było dużo, bo każdy ze znajomych prosił o modlitwę, jednak główną naszą prośbą było błaganie Pana o uleczenie naszego 1,5 rocznego synka z genetycznej choroby oczu, co w konsekwencji przyczyniło się do tego, że miał problem z poruszaniem i nogami.

Jeśli chodzi o spotkanie, to nie wiem, czy znalazłyby się słowa, które by oddały atmosferę tam panującą. To było cos niesamowitego – ta wyczuwalna jedność na modlitwie i obecność Ducha Świętego. Nigdy czegoś podobnego nie przeżyłam.
Podczas konferencji o. Bashobora powiedział, że jest dziecko, które ma problem z poruszaniem się i z nogami, i że przychodzi do niego Jezus i od tej pory jego nogi się wzmocnią. Pomyślałam wtedy o naszym synku, ale nie sądziłam, że może chodzić na pewno o niego. Później, podczas wylania Ducha Świętego, o. John mówił o otrzymaniu daru modlitwy i darze radości. Poczułam wtedy, że moja modlitwa jest inna, taka z głębi duszy, pełna uwielbienia. Otrzymałam wtedy również dar radości i muszę przyznać, że nie pamiętam, żebym kiedykolwiek tak się śmiała. Czułam niesamowitą radość.

Padły w tym czasie słowa o uzdrowieniu niewidomych i wiedziałam, że chodzi o naszego synka. Widziałam również po tej modlitwie, jak pewien pan wziął kule pod ręce i zaczął iść wokół stadionu nie podpierając się o nie. Wróciliśmy do domu przepełnieni radością, śpiewem i modlitwą. Nie zawahałabym się nawet przez chwilę pójść na takie spotkanie jeszcze raz.

Jakieś trzy dni później, synek raczkujący jak dotąd, uniósł się na wyprostowanych nóżkach, a w następnych dniach zaczął sam stawać przy łóżku. Obecnie po 3 tygodniach jest na etapie chodzenia za rączki. Zaczął też mówić jak najęty, a do tej pory każdy dźwięk był na wagę złota. Oczka wyglądają bardzo dobrze. Dla nas jest to ogromna radość, bo tylko Pan Bóg wie, ile on się wycierpiał z powodu choroby, a teraz to nie to samo dziecko, takie pogodne i chętne do odkrywania świata.
Chwała Panu za wszystko co nam uczynił.

Monika

Czytany 4629 razy Ostatnio zmieniany wtorek, 08 grudzień 2015 12:24
Share this article

About author

Joanna Nowak
Zaloguj się, by skomentować

STREFA WIDZA

  • VOD - oglądaj
  • Jezus na Stadionie 2015 PROMO
  • Jezus na Stadionie 2015 RETRANSMISJA
  • Kazania, konferencje, nauczania
  Niedziela Uwielbienia, luty 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, luty 2017, Katedra
  Niedziela Uwielbienia, luty 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, luty 2017, Katedra
  Niedziela Uwielbienia, styczeń 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, styczeń 2017,
  Niedziela Uwielbienia, styczeń 2017, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, styczeń 2017,
  Niedziela Uwielbienia, grudzień 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, grudzień 2016,
  Niedziela Uwielbienia, listopad 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania, listopad 2016,
  Niedziela Uwielbienia 13 listopada 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 13 listopada
  Niedziela Uwielbienia 9 października 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 9
  Niedziela Uwielbienia 9 października 2016, Katedra warszawsko-praska   Niedziela Uwielbiania 9
  Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra
  Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 19 czerwca 2016, Katedra
  Wieczór Chwały 17 kwietnia 2016, Katedra warszawsko-praska   Wieczór Chwały 17 kwietnia 2016, Katedra
  • 1
  • 2
  • 3
Top